Kiedy jesteś fotografem, nie tylko oficjalnie lub zawodowo, ale kiedy czujesz to głęboko w sobie, oznacza to, że zdjęcia tworzysz w wyobraźni. Kreujesz je w swoim umyśle. Reprezentują one Twoją ekspresję, pomysły, wrażliwość i intencje. Aby tworzyć te obrazy w sobie, nie potrzebujesz aparatu fotograficznego; nie potrzebujesz niczego. Sytuacje, uczucia, ludzie, twarze, kolory, formy i wszystko inne, z czym się stykasz, nieustannie Cię inspiruje.
Dopiero po tym, jak obrazy powstaną w twojej głowie, bierzesz do ręki instrument czy narzędzie [aparat fotograficzny], idziesz w świat i po prostu szukasz tych obrazów. Szukasz obrazów, które już są w tobie. To niewiarygodnie fascynujące poszukiwanie. Uchwycenie obrazu, który na to czekał wyzwala niemal euforyczne uczucia. Być może powinniśmy zmienić tutaj nazewnictwo: prawdziwi fotografowie nie rejestrują, ale uwalniają obrazy.