Kreatywność współdzielona

Kiedyś powstrzymywałem się od nadmiernego dzielenia swoimi pomysłami i przemyśleniami. Bałem się, że jak za dużo powiem, to mi ich zabraknie, albo ktoś inny weźmie je i zrobi z nimi coś lepszego niż ja. Takie myślenie oznaczało, że sam siebie izolowałem. Bałem się ryzykować lub być odrzuconym. Z dumą nazywałem siebie outsiderem (bo tak było bezpieczniej).

Zajęło mi prawie 30 lat, żeby zrozumieć, że kreatywność buzuje właśnie wtedy, kiedy się nią dzielimy. Warto więc rozmawiać i wymieniać się pomysłami, bo właśnie to nakręca nasz kolektywny rozwój. Dotarło do mnie, że kiedy wszyscy dokładamy swoją cegiełkę, powstaje jeszcze więcej kreatywności. W ten sposób stajemy się częścią czegoś większego, gdzie wszyscy rozwijamy się i tworzymy więcej niż bierzemy.